Un Moment

dawno tak bardzo nie czułam się zmiażdzona jak teraz. głupi film, głupia rozmowa dwa dni temu. nałożyło się wszystko na siebie i zapadłam się kompletnie w sobie. mam ochotę usiąść pod ścianą i kołysać się jak dziecko. poca mi się dłonie, łzy same lecą- zauwazyłam je dopiero jak spadły i na klawiaturę. mam sucho w ustach, niedobrze mi, głowa mnie boli. boli.boli.boli.  jest mi gorąco, widzę podwójnie. i jakoś tak mi słabo.

tak, bardzo chciałabym przeanalizować, chociażby w sobie samej ten film. nie mogę, została pustka. i zimne ściany- film jak film świetnie nakręcony.

i ja. jestem nikim. teraz. nie ma mnie zupełnie. znikłam rozpłynełam się zostawiając tylko mokrą plamę na podłodze. zimno mi. gorąco. cholernie jestem sama. zaraz zwymiotuje.  chce wyrzucić z siebie ten cały jad, całą złość, całą zazdrość. chce znowu czuć się kimś. mieć jakieś znaczenie.

potrzebuje czyichś ramion. zwykłego dotyku.